Gaiblerden bir ses geldi bu seher,Dedi: Gezme durma, vakt erişti, gel!Gönül, kanatlanıp uçtu bir semte;Orada ne dert var ne hüzün ne el.
Aynalar bakmayın yüzüme öyle,Beni benden alan bir yangın var içimde.Kafatasım bir zindan, düşünceler akrep,Kıvranır durur en karanlık biçimde.
Bu çile bitmez mi Allahım söyle?Ruhum bedenime dar geliyor dar!Bir ebedi sabahın nuruna doğru,Yürümek isterim ey ulu Hünkâr.